I wstaje kolejny dzień , bo wstać musi

posród smugów , dymu i pyłu

dzień staje się coraz smutniejszy.

Liście zmienają barwy

ktoś zgubił okulary , tu niedaleko w parku

gdzie słychać głośny szum drzew .

Słyszysz ktoś mówi przez telefon , tuż obok mnie

przywiązaniem obarczona wina , jedna z nas.

Uśmiechasz się i to po tym , jak powiedzałam ci wszystko

moja wina , moja wina.

I wole zasnąc tu w smutku na dworze

obok kasztanów i przepalonej trawy.